Georges Lemaître, wetenschapper 20ste eeuw

 Georges Henri Joseph Edouard Lemaître (1894 – 1966) was een katholieke priester, astronoom,kosmoloog, wiskundige en natuurkundige. Zijn belangrijkste wetenschappelijke bijdragen leverde hij aan de algemen relativiteits theorie en aan de kosmologie door zijn hypothese van het uitdijndende heelal (1927) en als grondlegger van de Big Bang (oerknal) theorie (1931). Tegenover de oerknal theorie publiceerde in het zelfde jaar Albert Einstein zijn heelal steady-state theorie. Einstein moest later zijn ongelijk toegeven

Lemaître was professor aan de KU Leuven, titulair kanunnik, huisprelaat van de paus en lid van 1936 en voorzitter van 1960 tot aan zijn dood van de pauselijke acedemie voor de wetenschappen.

(Pauselijke acedemie voor de wetenschappen is een aantal wetenschappers (gemiddeld 75 a 80) van diverse vakgebieden met meerdere Nobel prijs winnaars (25), dat de katholieke kerk adviseert, https://en.wikipedia.org/wiki/Pontifical_Academy_of_Sciences)

Omdat Georges Lemaître een gepassoineerd liefhebber van Jan van Ruysbeek was, moet hij wel bekend zijn met de Moderne Devotie, Geert Grote en Thomas a Kempis. Het kapittel van Groenendaal (met o.a. het klooster van Jan van Ruysbeek) sloot zich aan bij het kapittel van Windesheim (Moderne Devotie).

Si Georges Lemaître est reconnu comme l'un des plus grands physiciens du XXe siècle, en particulier pour sa contribution majeure à la théorie du Big Bang, on ignore parfois qu'il était un prêtre catholique aussi fermement attaché à sa vocation sacerdotale qu'à celle de chercheur. Grâce à des documents, encore mal connus, datant de la Première Guerre mondiale, et aux archives de la fraternité sacerdotale des " Amis de Jésus ", dont Mgr Lemaître fut membre, on découvre qu'il était un lecteur passionné de Léon Bloy et de Ruysbroeck. Ses rapports avec l'Église sont abordés, notamment grâce à sa participation à l'Académie pontificale des sciences, dont il fut le président à partir de 1960, et à sa dernière conférence publique, restée jusqu'ici inédite, dans laquelle sa pensée est précisée par rapport au discours de Pie XII en 1951 sur les preuves de l'existence de Dieu revisitées à la lumière des sciences récentes de la nature. L'itinéraire spirituel de Mgr Lemaître est comparé à celui de deux grands scientifiques croyants : Blaise Pascal, qu'il cite fréquemment, et le P. Pierre Teilhard de Chardin, lecteur attentif du cosmologiste de Louvain. L'auteur permet ainsi de comprendre comment une authentique spiritualité est compatible avec un travail scientifique et comment un croyant peut être, sans aucune gêne, un acteur de la recherche scientifique de pointe.

van http://www.katholiek.nl/ is het volgende artikel:

Belgische priester bedacht de oerknal.

“Bedenkers krijgen minder snel erkenning dan ontdekkers. Een universele wetmatigheid waaraan Georges Lemaître geenszins is ontsnapt”, vertelt wetenschapshistoricus Geert Vanpaemel (KU Leuven) deze week in Tertio. “Zijn gedurfde oerknalhypothese heeft daardoor een wisselende weerklank gevonden.”

“Inzicht, verbeeldingskracht en intellectuele moed typeerden topwetenschapper Georges Lemaître die bijna dag op dag vijftig jaar terug stierf”, stelt Geert Vanpaemel. “Zoals alle grote denkers was deze priester een durver. Wanneer hij in 1927 een theorie formuleerde over het uitdijende heelal was dat een logisch maar ‘wild’ idee. Naar Albert Einsteins smaak bleek het aanvankelijk zelfs te gewaagd; de Zwitser hield vast aan een statisch universum. Op de koop toe publiceerde zijn Belgische collega in 1931 een nog revolutionairdere hypothese: het expanderende universum voerde hij tot een ‘primitief atoom’ terug. De oerknaltheorie liet voor het eerst van zich horen.”

Ook in zijn tijd was de combinatie priester/natuurwetenschapper curieus. Vrijwel geen van zijn collega’s durfde zich gelovig te noemen en velen vonden geloof en wetenschap onverenigbaar. Daarom legde Lemaître de lat hoog voor zichzelf om aan te tonen dat zijn werk wetenschappelijk gefundeerd was en niets te maken had met zijn geloof: dat waren twee volkomen gescheiden wegen naar de waarheid, vond hij.

Door lof van Brits astronoom Arthur Eddington en een inmiddels bijgedraaide Einstein schoot Lemaîtres ster snel naar het wetenschappelijke firmament, om vervolgens te tanen. Zeker postuum bleef zijn doorslaggevende bijdrage lange tijd onderbelicht. Hypotheses over het uitdijende heelal en de bijbehorende constante associeerde een meerderheid met Amerikaans kosmoloog Edwin Hubble. “Dat illustreert een algemene wetmatigheid in de wetenschapsgeschiedenis: ontdekkers krijgen sneller erkenning dan bedenkers”, verklaart de wetenschapshistoricus. “Theoretische modellen zijn immers nog geen ontdekkingen. Wel baseren anderen zich daarop om onderzoeksprogramma’s te lanceren. Zodra daarvan metingen bekend zijn en zich een wet aftekent, neemt onze kennis pas echt toe. Juryleden van de Nobelprijs voor Natuurkunde respecteren die volgorde waarmee we vooruitgang boeken. Zodoende is aan Einstein de ultieme onderscheiding slechts na veel twijfelen toegekend.”

(Bron: Tertio, christelijk opinieweekblad. Meer info en abonneren via www.tertio.be)

 

 

 

Contact

 

Secretariaat: 

Zuiderpad  31
8355 CC Giethoorn
Tel: 0521 36 24 52

Email: stuur een e-mail naar het secretariaat 

Rekeningnummer:
ING 09INGB0002445713  t.n.v. Stichting Thomas a Kempis, Zwolle

De Stichting Thomas a Kempis is in het bezit van een ANBI-verklaring.

Moderne Devotie

is NEDERLANDS IMMATERIEEL  ERFGOED 

Nieuwe boeken  
 
oktober 2018
 
 
 
De laat-middeleeuwse Moderne Devotie (veertiende-vijftiende eeuw) staat equivalent aan vernieuwing van het geestelijk leven in de Lage Landen aan de vooravond van de Reformatie en aan de drie latere ontwikkelingen die daaruit zijn voortgekomen: het protestantisme, het humanisme en de zestiende-eeuwse binnenkerkelijke hervorming binnen de Rooms-Katholieke Kerk.
 
 
 
december 2018
 

Bij KokBoekencentrum is de Dialoog met novicen1 van Thomas Kempis uitgekomen, vertaald en ingeleid door Frank de Roo. Het is de eerste keer dat een Nederlandse vertaling van dit werk verschijnt.

 

Prof. dr. Frits van Oostrom en de  Moderne Devotie  

25 jaar jublileum St.Thak cor 003

Frits van Oostrum en Mariska  van Beusichem

foto Bert Pierik

Prof. dr. Frits van Oostrom pleit met betrekking tot de Moderne Devotie voor een tot de verbeelding sprekend onderzoeksproject, met Europese uitstraling. En nog meer is hij voor plaatsing van de Moderne Devotie op de  de lijst van Nederlands Immaterieel Erfgoed


Voor zijn lezing en zijn stevige conclusies (blz. 12)  Klik hier

(afbeelding Rana Berends)

 

 

Citaat van Thomas a Kempis:

Probeer geduldig andermans gebreken te verdragen; je bent zelf ook niet volmaakt, en anderen moeten met jouw tekortkomingen leven.

 

Thomas a Kempis video Windesheim Honours College

 https://youtu.be/PkVBGpM4c30

 

Navolging van Christus als luister boek:

https://librivox.org/de-navolging-van-christus-by-thomas-a-kempis/

 

 

Op de weg naar de eregalerij van het Rijksmuseum met o.a. de
Nachtwacht van Rembrandt, het Melkmeisje en Gezicht op Delft van
Vermeer, is een glas-in-loodraam waarop Thomas a Kempis is
afgebeeld. In het voorportaal van de eregalerij staat hij prominent
naast Plato in gebrandschilderd glas. Zijn boekje ‘De Imitatio’ houd hij
geopend in zijn rechterhand, met zijn linkerhand wijst hij naar boven.

 

 

 

Glossy 'THOMAS'

Thomas rood

Ter ere van het 25-jarig jubileum heeft de stichting een glossy uitgebracht, getiteld 'THOMAS'.

Verkrijgbaar in de boekhandel en bijv. bij BOL.COM.

Lees hier meer over Glossy THOMAS

Moderne Devotie, trefzekerheid ten opzichte van het gewone, juistheid in ons oordelen en correctheid in ons gedrag

(uit teksten van Emile Gemmeke, 0.Carm.)

RAPIARIUM

 

1994 Rapiarium nr 20 allerlaatste

Bijna 20 jaar oud, maar nog net zo actueel

als de 'Navolging'.

Zie rubriek Thomas >> Literatuur